امروزه «سواد»، به معنای لغوی آن که معنای «سیاه کردن» کاغذ را می‌دهد، تضمین‌کننده‌ی هیچ چیز نیست. «مدارک آموزشی»، ابزار جدیدی که قرار بود «سواد» انسانها را بسنجد و ارزش «کاغذ‌های سیاه شده توسط آنها» را تعیین کند، خود به بازاری جدید، برای معامله‌ی هویت و شخصیت " جایگاه اجتماعی" تبدیل شده است. سواد فقط خواندن و نوشتن و مدرک نیست .... و از آثار قابل لمس جامعه ما می توان عوام گرایی، کوتاه بینی، دانش گریزی، زودباوری و داشتن ادعای سواد (کم سوادی).... را به وضوح لمس کرد.

در کل سواد = عمل گرایی و کسب روش درست زندگی کردن و آگاهی فرد ازحقوق خود و حقوق جامعه